პოეზია · ლირიკა
გარდასახვა
გრიგალმა გადიგრიალა,აფრებს თამამად შლიანდა გზას ოცნება კი არაუკვე მიზანი ჰქვია!
შეხორცებულა იარა,შუქი იცხონის წყვდიადსდა ზეცას ზეცა კი არაუკვე სიმაღლე ჰქვია!
ცხვარი აუყვა იალაღს,ხნულში თესლი და მზეადა მიწას მიწა კი აეადედა-სამშობლო ჰქვია!