პოეზია · ლირიკა
უკანასკნელი სადღეგრძელო (მთარგმნელი გულეური ვასილ)
დაქცეული სახლის და იმ უბედობის,მთელ ჩემს ცხოვრებას რომ ახლავს,ერთად ყოფნისა და მაინც მარტოობის,შენს სადღეგრძელოს ვსვამ ახლა, -შევსვამ მოღალატე ბაგეთა გამო დასიცივით მომზირალ თვალთა,შევსვამ, რომ სამყარო სასტიკი გამოდგა,ვდგავარ ჯოჯოხეთის კართან.