პოეზია · ლირიკა
ტრისტან დერემს
მე სასადილოს კუთხეში ვზივარ მეგობარო და გწერთ ამ წერილსგარეთ კი ქარი წივის მწუხარედ ცას შერჩენია თავისი ფერიცისფერი მაგრამ მტრული და უნდო თქვენ თითქმის უკვე წელიწადიარაც დამივიწყეთ აღარ მწერთ წერილსმე ძველებურად თქვენი გმირებისგვერდით ყოფნა მსურს და სიკვდილიც მათთან მწადიამე ვმეთაურობ მძღოლებსქვემეხებს სამოცდათხუთმეტოთხმოცდაათ კალიბრიანებსჩემი ცხენები არგენტინული მიქრიანთითქოს ჩრდილოეთოს ქარი გრიალებს.დილით მივიღე თქვენი პოემა და უკვე ოცჯერ გადავიკითხემიყვარს ისეთი როგორიც არის ახლაც გამირბის თვალი იქითკენთქვენი ლექსები მძღოლებმა და ჯარისკაცებმა წაიკითხესდა აუჩუყდათ გული იმათაცცივმა ცრემლებმა დაუსველა ბურჩხი თმაწვერიჯოჯოხეთური ცეცხლის ბინადართძალიან მინდა თქვენი ნახვა მაგრამ რას იზამწინ უმძიმესი ბრძოლა მომელისჩამოდით ერთხელ მოგვინახულეთთქვენი გიიომ აპოლინერი.
მთარგმნელი ბაძაღუა თამაზ