პოეზია · ლირიკა
ჭიათურა
ახლა იმ შორეულსნისლის ბადე ჰხურავს,ბინდში ჩაძირულანშავი მთაგორები...სადღაც კონტურებიძველი ჭიათურისსადღაც, ბავშვობაშიბორგავს მოგონება:ქალაქის სიცოცხლებჟუტავს ნათურებით,ბექობს შეფენილიფიცრული სახლებით,სადღაც მიჭრიალებსპატარა ურემი,მარაოდ მიჰყვებამტვრის კორიანტელი...მთები დაწერილიდამრეც ბილიკებით,სადღაც გვირილებიცძაძით შემოსილან...ღამეა, ბარბაცითაღმართს მიიკვლევენმაღაროელები-შავი ნიღბოსნები.ზემოთ ,,საშევარდნო"კიაფობს ნუგეშად,მისაკენ აფრენილაოცნება - რამდენი!წევს შავი ქალაქიმთების მარწუხებშიდა დასიზმრებიაფრთები შევარდენის...