პოეზია · ლირიკა
წერეთლის ქალი
ქრება სიცოცხლე შორეულ ცის ქვეშზემოიმერელ წერეთლის ქალის..._ ო, შემახედეთ ქართული ცისთვის,შემომასხურეთ ყვირილას წყალი!რაო, მკურნალმა, _ სენს რა ჰქვიაო?ძალა წამერთვა, ვეღარ ვერევი..._უბრალოდ... მხოლოდ...ნოსტალგიაო..._ მოურჩენელი, მოურჩენელი...სად აფრენილი ფრთას საით ვკეცავ,ჰეი, სად ვკვდები წერეთლის ქალი,წამით მაჩვენეთ ქართული ზეცა!..შემომასხურეთ ყვირილას წყალი!..