პოეზია · ლირიკა
*** ზოგს დიდოსტატის მკლავი უკურთხეს""
ზოგს დიდოსტატის მკლავი უკურთხეს...(როგორ არ არის გასაოცარი)არ მოუჭრია ერთი ჩუქურთმა,ისეა დიდი ხუროთმოძღვარი.
ღვთაებრივ ფრესკებს ეცემა ბინდიდა ვარდის ფასი ადევს სამყურას.ბევრი კაი ყმის ნიჭსა და სინდისსუჩინმაჩინის ქუდი ახურავს.
ნუთუ ღირსებად საღდება ნაკლი,ნუთუ სიმართლე უკუღმა ესმით?ყრმა ხევსურებმა ხარივით დაკლესბებერი, მაგრამ გამზრდელი ლექსი.
რა მოხდა, ეჭვით რად დაინაღმასახელი მხატვრის, თანადროულის,ბრძენს ურჩევნია ბრიყვის ნიღაბი,მჭევრმეტყველს – მუნჯის,მგოსანს კლოუნის.
გაუტანლობის, შურის ეროსიისევ და ისევ ამრავლებს ცოდვებს,მაგრამ დალოცვილ საქართველოშიარ შეიძლება არ იყოს ცოტნეც.
საკითხავია რას ვეტყვით შორეთს,ხვალინდელ მსაჯულს და ისტორიას?სწორი პასუხი სადაა თორემკითხვა ისედაც ყველა სწორია.
განა ცოტაა სადიდებელი?მაგრამ სიცრუე მეტია ასჯერ.არც მსაჯული ვარ, არც ბრალმდებელი,პირიქით, მგონი მე ვიხდი სასჯელს...