პოეზია · ლირიკა
ჩემი დღეების მიწა
ის მასულდგმულებს, მისი წყალობა _პური და ღვინო, ღვინო და პური,მარჩენალია, რაც თავი ახსოვს,თუმცა არასდროს ჰქონია ფული.
ასეთ სიმდიდრეს ვერ მიწილადებსმილიარდერთა მსუყე ფონდები,ესაა რასაც მჩუქნის განგება,ამაოებით, როცა ვღონდები.
საღამოს ტახტზე სხეულს ვასვენებთ,მე და ეს, ჩემი დღეების მიწადა ის, ვინც ხორბლის სიმწიფე იგრძნო,ღმერთის გახელილ ცასავით მიცავს.