პოეზია · ლირიკა
ჩემი დღევანდელობა
გარეთ თბილა, სულში ხომარის რწმენის მრთელობა,მწვერვალისკენ მიმიხმობს,ჩემი დღევანდელობა.
მაღლა, მაღლა, საფრნად,გული მიესწრაფება,ქარმა ნისლი გაფინა,აბრეშუმის ძაფებად.
ნაკადულნი გაბმულანმოხმიანე სიმებად,მიწა დააბუმბულა,სამაისო წვიმებმა.
დაიმონა, დამამხო,წყაროების ნანამა,გაზაფხულის ბალახო,ცრემლმა შენაც დაგნამა!