პოეზია · ლირიკა
ცასახადი და ცასაყარი
ასახადი
ცა სახადივით შემეყარა -ჟამიანი ვარ,უნდა დავძლიო ეს შავი ფერი,უნდა დავძლიო,თვალებს ვხუჭავ დამოიისფრო სხივებთა თქეშში,შენი ტუჩები მპირდებიან მოფერებას,სადღეხვალიოდ.
ცასაყარი
ცასაყარზე ვარ,აქ ჩვენი ცები იკვეთებაუნდა წავიდე,ჩემი გზა – ჩემ ცასპირველად გასდევს,ვერ გადავუხვევ.