პოეზია · ლირიკა
გაზაფხულის მოლანდება
ღმერთო, რა სამოთხე დამასიზმრე,მთებში მასთან ერთად დავდიოდი.ვიყავ უდიდესი, თანაც მცირექვეყნად აღარაფერს არ ვჩიოდი.
სითბოს ნამქერები გაეწირა,ზეცა ლურჯად იყო დახატული,ტყემლის ყვავილები დამესიზმრაქვებზე მოჩუხჩუხე ნაკადული.
მერე ყვავილები მომელანდაჭრელი, უთვალავი, არნახული,ჩანს რომ გაზაფხული მომენატრა -მთებში შემოსული გაზაფხული.