პოეზია · ლირიკა
განწყობილება
ეგ ენა არას მოუბარია,ოთახში მეფობს დარდი და სითბო,გარეთ ისეთი ბობოქარია,მეორედ მოსვლა გვეწვია თითქოს.უბერავს ქარი დარის ჯინაზე,ღამემ სამყარო შავად შემოსა,წვიმა შხაპუნობს ფანჯრის მინაზე,თითქოს ოთახში ლამობს შემოსვლას._ წვიმს, _ მეუბნები რაღაც ღრმა სევდით,_ ქარიშხალია, _ სარკმელს გახედავ,ამინდს ქარიშხალს არ დაარქმევდი,ახლა ჩემს სულში რომ ჩაგახედა.