პოეზია · ლირიკა
*** "ნეტავი, მთების სულიმც მქნა"
ნეტავი, მთების სულიმც მქნა,აროდეს დავილეოდი,ჯვარ-ჯვარისკარზე ლუდიანსაწდედან დავილეოდი,ლუდით დამთვრალი კაცივით,შუღლ-ჯავრად დავიცლებოდი,ძველ-ძველ ჭვარტლიან ფანდურზეკაფიად დავიღვრებოდი.ბერხენ ჯიხვს გაკიდებული,მგლის მუხლად დავიღლებოდი,კლდე-ქარაფებში ქარისგანჯანღებად ავირეოდი,ტატაბრის თავზე, ლამაზად,მთვარისებრ გავილეოდი,საკვირავ გორის ბილიკზეცირცელად დავირხეოდი,პირქუში კოშკის ბეჭივით,ჟამისგან დავიხეოდი,საფეხვნოს ბრძენ ხევსურივითდავდინჯდებ-დავღვინდებოდი,ნეტავი, მთების სულიმც მქნა,აროდეს დავილეოდი.