პოეზია · ლირიკა
ქვაზე ამოკითხული
ვაი შენ, წუთისოფელო,დაგცადე ათასფერადა, _შორით დაგიდექ,შორიდანარა, არ ღირდი ცქერადა,ახლოს მოველ დადამდაგე,გამხადე დღეთა წერადა,გავიქეც, გამომეკიდე,გზა მომიქციე მტვერადა.
ცეცხლად მეკიდე,მე კიდევდარდი ისედაც მკვერავდა,ვერ იქნა, გაგსწორებოდი,ვერ იქნა, აუჰ, ვერა და...კლდე იყავ,კენჭიც არ გქონდამოსარყევ-მოსამტვრევადა.