პოეზია · ლირიკა
ზამთარი # 32
ოცდამეთორმეტერიგში ზამთარია -ამინდი მლაშე დაამინდი მომჟავო.შენი არგუმენტიტყვიაგამტარიადღეს,როგორც არასდროს,სუსტი და ბეჩავი,რომ რადგან აქამდე,როგორღაც მოხვედიდა რადგან...(არც ღირდეს,ვინ იცის, ოცნებად!)ჯერ კიდევ სადა ხარ?!იმდენჯერ მოგხვდებაცხოვრება ტუჩებში,თვითონ გაოცდები...გინდა ამოშალოსული სხეულიდან,როგორც მიცემულითითქმის დავიწყებას,"ისე რა" ლექსებიძველი რვეულიდან,სანამ გაზაფხულდა,სანამ დაიწყებაისევ იმედები,ოცნების გორები,ტკივილის მთები,და ტანჯვის ტიანშანი...მიდი, ამოშალედა თვალგასწორებითსული, ნაზამთრალი,ზეცას მიაშავე!ოცდამეთორმეტერიგში ზამთარია, -ამინდი მლაშე დაამინდი მომჟავო...