პოეზია · ლირიკა
დიდგორი
ვით მღვრიე ტალღები, შეიხნი, ხოჯებივამპირულ ცოფით და სატანურ ღოჯებითაღიძვრნენ, უძღოდათ მზერათა მზარავიარაბულ ტაიჭით მქროლავი არავი.დუშმანს გაეგება დავით თოროსანიმესიის ელვა და ედემის სოსანიდა ბოცომკალივით მომდგარი საჰარამკლავზე დაიგრიხა, მშვილდივით წახარა.გულდაგულ შემუსრა მტარვალთა კერპები,გველს ბასილისკოს დაასო ტერფები,ბაღდადურ ღრიანკალს დასთხარა ჭანგები,იდიდოს მადლი და კურთხევა განგების!აქეთ იყალთოთი, იქეთ გელათითა,მაცხოვარ, მან შენი სახელი ადიდა,აღსავლის კარიდან ასტყორცნა არწივი,ზეცას დაუბრუნდა სერაფიმ-ბარძიმი.