პოეზია · ლირიკა
ა, იმ მთაზე თოვლიანზე
გაზაფხულდა, დაიქუხა...უკვე დროა ავღიღინდე,ჩემმა გულმაც დაიძახოს,ბალახივით ბიბინდეს.
ხან შხაპუნა, ხან ჟუჟუნაწვიმა მცემდეს,მაოცებდეს,ლექსის ხეში წყალი ჩადგეს,სიყვარული აღმოცენდეს!
მხარი გამკრას,თავს დამკივლოს:ბიჭო, ხომ არ მოიქანცე?ერთხელ კიდევ აგვერბინოსა იმ მთაზე, თოვლიანზე...
ვერ გაგესწროს,წინ დაგიხვდე,თოვლზე იად დაგებნიო,თუ გაგესწროს, ვარდად ვიქცე,თოვლში ვარდი გაკრეფინო.
გამექცე და ვერ გამექცე,გზა მოგიჭრა, გაგეფინო,ჩემი ლექსის ფიანდაზზეირემივით გაგერბინოს!