პოეზია · ლირიკა
* * * "ბედი"
ბედი ამქვეყნად არვის უმართლებს,ჭირთა მოთმენა _ კაცთა ნიჭიადა ჰა, ქართველმა თავის სუფრაზეთვითონ სიკვდილიც შემოიჩვია!შემოიჩვია, გვერდით დაისვა,ვით სანაქებო ვინმე სტუმარიდა სამუდამოდ გაითავისამისი ტკივილი და საზრუნავი.სადღეგრძელოებს, სალამს, სამძიმარსმოჰყვა იმქვეყნად წასულთ ხსენებადა ყოველდღიურ ყოფად გადიქცაპანაშვიდები თუ გასვენება...მოთვინიერდა ლანდი ბოროტი, _დღეთა ფერხულში ისიც ჩაება,და აღარ ძალუძს სასტიკ მოლოდინსჩვენი გულების დაბეჩავება.და მე არ მესმის: ვის, რად დასჭირდა,რად ჰქვია მიწის მცირე ნაწილიქვეყანას, სადაც სათვალავში ვართყველა ცოცხალი და გარდაცვლილი?!