პოეზია · ლირიკა
მე და შენ
მე შენ ძმად მყავდი, მინდოდი,შენ კი ვერ მიცან, _ მწყენია,ყანა, ღელე თუ მინდორი,თუ კი რამ გადაგვრჩენია,
შენია, მაგრამ იმდენიმეც ცრემლი ჩამიქცევია,გახსოვდეს, ეს ყველაფერი,შენი კი არა, ჩვენია.
განზე, აღმა თუ თავდაღმაგაივლი, აივლ-ჩაივლი,ბოლოს, ყოფნამ თუ გაგლახა,პურს დააკლდება მარილი.
მე, ვისაც არა ეს ხანა,ძმის ერთგულება მშვენოდა,მართალი, როგორც ქვეყანა,შემოვალ, შენთან შემოვალ.
1992