პოეზია · ლირიკა
როგორმე
როგორმე უკეთ თუკი ვიქენით,ამ წყენებს აღარ გაიხსენებენ,ჭორიკანის თუ ჩამშვებ-მლიქვნელის,ვერ დაგვშხამავენ ავი ენები.
ვერ დაღჯნის ვერა, თანაკუთხელისკუთხეზე მეტის მხედველ გახედვას,ვერც ალაგობრივ დონის თხუნელა,ვერც კარგად მქნელი სხვა სიგლახეთა.
სულ მაგონდებით, _ ხუსიკა, ნუგზარ,ალი, ამირან, ჯემალ, დავით დავგრძნობ, სიძულვილი ვინც ზიდა კუზად,ის კაცად ყოფნას იწყებს თავიდან.
ჩვენ კი გვევალოს, ვიდრემდის აქ ვართ,ერთურთით ვენთოთ და არა ვქრეთ ჩვენ,და ვით იტყოდნენ დავით და ბაგრატ, _"ნათესავ ქართველთ სულ ერთად ვკრებდეთ".
1999