პოეზია · ლირიკა
როგორც დავადგი ფეხი
როგორც დავადგი ფეხიჩემი ბავშვობის ეზოს,ნაცნობი ქარი ფიჭვებიდანშემოქიქინდადა, როგორც ბავშვმა,მოალერსემ, მონატრებულმა,პირზე, ყურებზე, ლოყა-ტუჩზე მომითათუნათავის ფაფუკი, დაწმენდილი,რბილი ხელები.
დიახ, სიგრილე თბილი მეჩვენა,შევაღე კარი, დავიდგი ჯორკოდა ღია კართანგულგაღეღილი, დამუხლული,ხმაგაკმენდილი,მივნებდი ნიავს.ვთქვი: ითარეშოსმკერდზე, ყელ-ყურთან,ამ დალოცვილმა,ტყით, ცვრით, ბალახით შეკაზმულმამშობელმა ქარმა.
1994