პოეზია · ლირიკა
ტაო
ჯანსუღ ღვინჯილიას
ტკივილით ვტირი ბოლო კურცხლამდე,ავსულს კი, რაგინდ მკლას და მედავოს,არ ვარ მხედარი, მაგრამ ვუცხადებ _ვერ მივატოვებ მაინც მე ტაოს.ვინ თქვა _ იწყება იქ დასასრული, _ვუვლი სიყვარულს შეუდარებელს,ზღუდე-შრეებით შუბლდაშაშრულიმიწა შვილს შველას მემუდარება.
რა ვქნა, ხანდახან მაინც დავენდეჩემი ნატყვიარ სიტყვის მკეტავებს,მაგრამ ნუ სჯერათ, ბოლოს არ ვეტყვი,ვერ დავივიწყებ მაინც მე ტაოს.
შენ კი, მოდარდევ, თანამოკალმევ,თუმც ვერ ვადარებთ დღეის ტაროსებს,სანამ დარდები მთლად არ მომკლავენ,მითხარი მაინც რამე ტაოზე.
1999