პოეზია · ლირიკა
ქარი
ქარი მჭკნარ ფოთლებსკრეფს ნეკერჩხალზე,მისი სიწითლით გუბეებს ავსებს.
გავყურებ ზეგნებსდა მცივა ოდნავდა ნისლში ვეძებ იმ ნაცნობ ოდას.
რაღაც მეშლება,გზებს ვეღარ ვაგნებ,თავის მრცხვენია, ჩუმად თავს ვაქნევ.
ნეტავ სადააბილიკი ერთი,თვალდახუჭულიც რომელს ვაგნებდი?!
1965