პოეზია · ლირიკა
წაბლანის ქედზე
წაბლანის ქედზეჩვენ რომ ფარას ვაბალახებდით,კოცონს ვუსხედითდა ოცნებას არ ჰქონდა ბოლო...ახლაც შემომხვდნენმთები თეთრი ყაბალახებით,ნაცეცხლარზე კი ფერფლია მხოლოდ.
მაგრამ ეს მთებიმაინც მიყვარს და უფრო მომწონს,ასე მგონია, რომ აქ წყაროცშენს სიცილს ბაძავს;ამოვალ ხშირად,გავიხსენებ იმ ჩამქრალ კოცონსდა ვიგრძნობგულში გაჩენილ ხანძარს.
1954