პოეზია · ლირიკა
წავიდა, უცებ დასცხათ იელებს
წავიდა, უცებ დასცხათ იელებსდა მოიწყინეს გზასთან იფნებმა."იქნება, ბევრი რამე იქნება",მეჩურჩულება სიცარიელე.
ბოლო დღესავით ეზო მყუდროა,ტყეს კი ფოთლებზე ვატყობ _ ქარია.მესმის არიან, სხვებიც არიან,რად მოიწყინე ასე უდროოდ?
გავედი, შევხვდი დღეს უთენია,ფანჯრები ელამ მზერით მიმზერენ,მე რომ მზე ვიყო, წავალ, ვიმზევებ,მაგრამ კაცი ვარ, _ გული მტკენია.საუბრის, ყოფნის და განშორებისწუთები თუმცა სადღაც რჩებიან,ალერსით, ფიქრით, ტკბილი ჭორებით,ისინი მაინც გვიბრუნდებიან.