პოეზია · ლირიკა
იდგა ვით ღმერთი
ლექსად იწვოდა გალაკტიონიმთვრალი ღიმილით, ქალის თვალებით,ზეცას შესთხოვდა გალაკტიონიდა დუდუნებდნენ მცხეთის ზარები.იდგა, ვით ღმერთი გაფითრებული . . .--- დიდი სანთლები ენთო სიონში - - -წვერმოშვებული და ბუმბერაზიმეფე პოეტი - გალაკტიონი.ლექსად იწვოდა მუზების ღმერთი,მთვრალი ღიმილით ასდევდა ქუჩებს,არ მოელოდა არვისგან შველას,არ მოელოდა არვისგან ნუგეშს.და იდგა დიდი სანთლებით ხელში,ერთად იწვოდნენ ის და სიონი,გაფითრებული და მოცახცახემეფე პოეტი - გალაკტიონი.