პოეზია · ლირიკა
მე მახსოვს ერთი საღამოს ფერი
მე მახსოვს ერთი საღამოს ფერი,მე მახსოვს ერთი წყნარი საღამო,ყველაფრისფერი, არაფრისფერი,ოცნებასავით დაუსაბამო.ვიდექი მარტო, ვიდექი გარეთ,არ ჩანდა ცა და ცის დასავალი,არ იყო დღე და არ იყო ღამე,არც წარსული და არც მომავალი.იყო მიწა და იყო სიცოცხლედა იდუმალი, მყუდრო საღამო,ყველაფრისფერი, არაფრისფერი,ოცნებასავით დაუსაბამო...და მინავლული ნათელი მზისაშემორჩენილი მთებსა და ხრამებს,გრძნეული ძალით მაძლევდა ნიშანს,რომ კიდევ ძლიერ შორს იყო ღამე.