პოეზია · ლირიკა
ღმერთო, განმწმინდე მე ცოდვილი და შემიწყალე
თუ დაბადებით არ ვშობილვართმკვლელებ-მზაკვრებადდა მერე მივწვდი მაცდუნებელგზაზე იმ წამლებს.რომელთა გამო მე სამოთხეარ მეაკვნება– ღმერთო, განმწმინდე მე ცოდვილიდა შემიწყალე...ცდუნებით ნათლის სვეტი დამრჩათუ მოშორებით,სულის სიყვითლე ვამჯობინესულის სიმწვანეს,თუ ამის გამო მელოდებაკუპრის მორევი,– ღმერთო, განმწმინდე მე ცოდვილიდა შემიწყალე...ჭექა-ქუხილი მიმოირბენსზეცას ელვებით, –სამოთხისებურს დაიმკვიდრებსისევ სიწყნარეს.თუ ისე წავწყმდირომ სხვის რისხვასვერ შეველევი,– ღმერთო, განმწმინდე მე ცოდვილიდა შემიწყალე ...მარადიული თუ უარვყავსინდის-ნამუსიდა სააქაო გატაცებაქალით ვიწამე,არ მაპატიებს თუ გამჩენიამდენ ნამუსრევს,– ღმერთო, განმწმინდე მე ცოდვილიდა შემიწყალე...რა უჭირთ იმათ, –ველურობის სთხიეს შლეგ-ცოფიდა არ უწყიანსით მოსულანანდა სით წავლენ,ასე თუ ისე რამის მცოდნემთუკი შეგცოდე,– ღმერთო, განმწმინდე მე ცოდვილიდა შემიწყალე ...რა შევიძინე?რით დავამხომითხარ ბოროტი?და რასაც მივხვდიეს მიხვედრაცრისთვის ვისწავლე?თუ ვერ მივიღეგანსაწმენდლადსიბრძნე ბოლომდის,– ღმერთო,განმწმინდე მე ცოდვილიდა შემიწყალე...