პოეზია · ლირიკა
ბალახი
Normal 0 false false false RU X-NONE X-NONE მიწა რას, ამოხეთქა ქვიდანაცდა სიცოცხლის მადლი ამიტანა.ღვთის თვალით იცინოდა ბეჭიდან,ჩიტს ნისკარტზე სიმღერასებრ ეკიდა,წუთისოფლად ზღაპარივით იარა,პირს უკრავდა სამარეს თუ იარას.ნედლი იყო–მიწას ეცვა პერანგად.ხმელი იყო–ბუდეებში ელაგა.სად არ ჩნდება, ფოთოლს სად არ ამოყრისეს სიცოცხლის ყიჟინა და ამბოხი!მისი ფერი, სიკერპე და სინედლედავამყენი ჩემს სიტყვას და იმედებს.დე, სიცოცხლით მარად გაუქურდავი,იყოს სიტყვა ბალახივით უკვდავი!