პოეზია · ლირიკა
პატარა გოგონა
ის იყო პატარა, ლამაზი, ბამბა-თეთრი,ჩემთან მოვიდოდა და ფიქრებს ამიშლიდა.შენ პატარა ხარ-თქო, – როგორ ვაკადრებდი,თავი მოჰქონდა უკვე ქალიშვილად.ის იყო პატარა, სულში ჩასაძვრენი,ხელით სატარები გოგო, ერთი ციდა,მახსოვს, რომ გაერთო ბავშვურ თამაშობით,ერთხელ იყო და როგორღაც შემცივდადა მკერდზე მივიკარ, ვიგრძენ ჩქარი სუნთქვა,მერე გასაშვებად ვეღარ ვიმეტებდიდა დარჩა, დარჩენაც იყო ნება მისი,ო, იმ ბავშვს გეფიცებით, იყო ნება მისიდა ახლა რატომ მემდურის დედამისი?!