პოეზია · ლირიკა
მამულს დავლოცავ
ნუ მემდურები, ცოტაც მადროვეროგორმე უფალს სიმართლე ვუთხრა,ივრის ჭალებში ფიჩხს შევაგროვებ,იმით აგინთებ გამომქრალ ბუხარს.არ მოვეშვები, იცი ამ წუწუნს,მე სიყვარულის მომლოდინე ვარ,დაველოდები ქვევრში ჩაწურულფეხძიმე ვაზის მოლოგინებას.და მერე, ალბათ, ვეღარ მიხსნიანტალღები შლეგი, გიჟი რიონისსულის უწმინდეს ჯამში მისხიაქართული ჯიშის წმინდა მირონი.