პოეზია · ლირიკა
გაოგნება
ნეტავი ასე როდამდე ვივლი,რად მომისროლა იღბალმა გვერდზე,ქალიშვილებმა მაცდურ ღიმილითქინძისთავები შეიხსნეს მკერდზე.და სიჭაბუკემ უცებ იბარტყა,სიბერეს შევხსენ აპეურები,განგებამ მხარი მხარზე მიმარტყა,რაღა დროსია საყვედურები.ვიღას ჭირდება სინდისის ქენჯნა,უადგილოა გრძნობა დაღვრილილექსი ოცნების ტაიჭზე შეჯდადა შემატოვა ხელში აღვირი.