პოეზია · ლირიკა
მამაჩემი
მენატრება მამაჩემი,გზაც მოკლდება მამისაკენ,როგორც გულს დაროგორც თვალებს,ვუფრთხილდები მამის სახელს.მამა გვზრდიდა რაინდებადსაბას იგავ-არაკებით,არასოდეს უცხოვრიადალხენით და გალაღებით.სოფელს მისი ჰქონდა რიდი,სიტყვას მისას ჰქონდა წონა,სძულდა მშიშარა და ფლიდი,სძულდა მლიქვნელი და მონა.მამამ შიში არ იცოდა,ომმა გამოსტაცა შიში,სტალინგრადთან სტალინივითამაყობდა მამა ჯიშით.კურსკთან სიკვდილს ეთამაშა,კენისბერგში ითარეშა,გამარჯვება დაიმშვენა,დაფლეთილი ეპყრა დროშა.მამა იყო ახოვანი,გუმბათივით აზიდული,ბაყბაყდევისძალა ჰქონდადა კეთილი ბავშვის გული.