პოეზია · ლირიკა
დონ კიხოტები
ცა უმზეობამ დაასნეულადა ცისარტყელებს უხმობს ვედრებით,დღეს თითქოს ყველა ხე წაქცეულადა მისაყრდნობად დამრჩა კედლები...უმზეობაში მზე თუ ჩავთესე,მე მას ღრუბლიან მკერდში ჩავიდებ,და დავუძახებ როსინანტებზეკვლავ ამხედრებულ გამხდარ რაინდებს,ვეტყვი, დაშნები რატომ ჩააგეთ,არ შეუშინდეთ დღეს ქარ-წვიმიანს,თქვენ წისქვილებთან ბრძოლა წააგეთ,თქვენი სახელით მე დამცინიან.დე, სევდიანი ლამანჩელებიკვლავ წარსულიდან გახდნენ საჩვენო,რომ ყველა დროში შენაჩვენებიჩვენმა თაობამ არ შეაჩვენოს.სიმართლის გზები ეკლით გებული,ხან ლხენით ვთელოთ, ხან კი გოდებით,როსინანტებზე ამხედრებული,ოღონდ ვიდოდნენ დონ-კიხოტები.