პოეზია · ლირიკა
ქართველი პანკი
ოცი წლის გიორგისსამშობლო არა აქვს,არ უნდა სახელი და ძეგლი,მქონიარეთა ქონიან მარაქასირეკლავს სიცივის ქერცლით...ოცი წლის გიორგისოცნება მოუკლეს,ოცი წლის გიორგიგაურბის სანათლოს,ამოვა მთვარე დახორკლებს ამოჰყრის,ლანდები მართავენმარათონს...ცოცხალი მკვდრებითსავსეა ქალაქი,ლეშის სუნია,სულების ხრჩოლვა,რეკლამა ფერადობს`ვირტუოზ დალაქის”მეძავი გვიღიმისმორცხვად...ორშაბათობითქვეყნის პრეზიდენტიგვჩუქნისჰოლივუდის ღიმილს,მერე მკერდმაღალისინდი კროუფორდიგვაშტერებსშეხსნილი ღილით...ოცი წლის გიორგიარ არის დისიდენტი,უყვარს ჰარდროკიდა ქანთრი,ფეხებზე კიდიაქართლის მძიმე ხვედრი,უიმედობით აცრილს...ცოცხალი მკვდრებითსავსეა ქალაქი,ლეშის სუნია,სულების ხრჩოლვა,კარგი ტონიაუმი სალათი,და სექსუალური ლტოლვა...მღერის გიორგი დაგაურბის სანათლოს,ლაპლაპებსსიცივის ქერცლი,ხანდახან ენატრებაპური და სალამი,და ნაიარევიღმერთი!