პოეზია · ლირიკა
თბილისი
მთვრალო თუშებო,ცაო პირქუშო,კოშკებო! წარსულის სიზმრად იქეცით,რა დამრჩენია სახლს მივაშურო,მომწყინდა თქვენთან, ვეღარ გიცქერით.
ჭაღარა ძმაო - ალაზნის ტალღავ,შენც ხომ გაურბი მწვანე ნაპირებს,შენც მიუყვები დინებას დაბლა,და გადაქცევას ლურჯ ზღვად აპირებ.
მტვრიან პროსპექტად იქცევა ბალახი,ცხვრის ფარა - დაბნეულ გამვლელთა ჯოგად,მე მომენატრა ჩემი ქალაქი,ეი,ქუჩებო,გამარჯობა!