პოეზია · ლირიკა
გრიგოლ ხანძთელი
უწყოდა კაცთ ვით ვნებდა ვნებაი,თუმც რიგ ძალუძდა ხმარება ფარ-ხმლის,დაითმინოდა მყუდროებაი,მიგარემოვლო და ხანძთად წარვლის...მამაო, ყოფნა ჩვენი კვლავ ვიწამ...რა ერთსა შინა განჰყოფდა ასი,კვლავ იგრძნო, იგრძნო ქართულმა მიწამ,ქართული სიტყვის დინების ფასი.