პოეზია · ლირიკა
უსაშველო, ანუ გაორებული დიდი ცოდვა! გალაკტიონი!!!
დაბრუნდე, თუ არა ღირსუსაშველო დილემა,`ქარი ქრის’’ და ქარი გღლისFფიქრი აღარ ილევა.შეცდომების დგას ჯარიაქეთ _ ბოლო ნაპირზე,ცდილობს სულში გამჯდარიეშმა, ცოდვას დაგპირდეს.აგერ ჭიქა არაყიშირმად, ვითომ ლოთი ხარ,დაბრუნდე თუ... არა ღირსმიდიხარ, მით მოდიხარ.ცას ამძიმებს ნაბიჯი _ჩამოიქცა ცის თაღი,მიწა მკლავებს გაგიშლისუსაშველო გზით დაღლილს.გზა _ საფრენი მიწისკენ,უსასრულო საფრენი!არაფრისკენ მიჰქრის დღესთავადაც არაფერი.უკან არდაბრუნებაგონს ცოდვებით დაგესლავს,მომხიბლავი ცდუნებაუსაშველო საშველს სხლავს.შეცდომები დგას ჯარად,შემოხაზე ფანქრით დღე,გამოაღე ფანჯარა,ცოდვისგან რომ გაფრინდე.არეული მძიმე დღითუიმედოდ ნაფრენიდამსხვრეული იმედიდაენარცხა ქვაფენილს.დროს ჰკლავს ბოლო ნაბიჯი,შეცოდების წერტილი,დაიფერფლა რა ნიჭისულ და სისხლდაწრეტილი.