პოეზია · ლირიკა
გიშრის ნავში
გიშრის ნავნი შავთა ზღვათა არობენ,ირისენი მთვარეზედ კამარობენ,ორნი ტოლნი თანასწორ ბზინვარობენ,მათ-თან ჭოგრნი აღარად სახმარობენ!
აწ ედემი ტურფად ნარგიზოვანებს,ასფოდელო მრავალ-ყვავილოვანებს,სუფთა ქცევით ფერად-ფურადოვანებს;მრჩობლ ხუმარნი ლამაზ-მოცინარობენ!
მარჩბივნი მარიხნი სისხლის მღვრელობენ,ყორნის ბოლოს გაშლით მომზიდველობენ,აბაშ-ინდნი მას გუშაგად მცველობენ,სათად წამწამს ხშირად შეისარობენ!
მელნის ტბათა აღელვებს შვენებითა,მშვილდ-რაინდობს ქამანდის ჩვენებითა,უკვდავებას მოგვცემს ხელოვნებითა;თვით-მპყრობელნი ჩემზედ კეისარობენ!
ლამპარად გვამისა ეს იცხადების;ამის მსგავსი მარავსა იბადების;მასთან მყოფი ნიადაგ განახლდების.ქვეყანასა აწუხებენ, ხარობენ!