პოეზია · ლირიკა
ბულბული მოდის მწუხარებით
1 ბულბული მოდის მწუხარებით, ცრემლის დენითა -ვეჭვობ, მებაღეს დაუტუქსავს ცეცხლმოდებითა:ბულბულო, გადი ამ ბაღიდამ შენის ნებითა,თორემ კრაზანა შენ დაგჩაგრავს ყოვლის გზებითა!2 წადი, ბულბულო, შენ მებაღეს შეჰფიცე სჯული,კრაზანს ევედრე, მოგიტეოს დანაშაული;ნარგისთან კაცი გააგზავნე: სრულ ჰქნან აღთქმული,მებაღესთანაც დაგეხმაროს ვარდის ენითა.3 ადექ, ბულბულო, ვარდის სიტყვით მებაღე ნახე -თუ წყრომით იყოს, თავი მოიკალ, კარს დაემარხე;ეგების ბაღში შეგიყვანოს, ნარგიზი ნახე:კოკობი ვარდი არ მიგიღებს თავის ნებითა!4 სიკვდილო, მოდი, მიიბარე ბულბულის სული!მებაღემ დასწყლა და დაჰკოდა ბულბულის გული!მკვდარი ბესიკი, მოდი, მნახე, ჩამიდგი სული,თუ გინდ მიწასაც მიმაბარე მოყვრის ენითა!