პოეზია · ლირიკა
ნატურმორტი
შენ ფიქრებმა გაგიტაცეს და ჭიქა ჩაიმაგიდაზე დაგირჩა მარტო.უყურებ ჭიქას - დედის მიერ ნაჩუქარისაჭიქით რომ იმშვენებს სხეულს.მუქ სითხიდან ამოჩრილ კოვზსმიეყინა შენი ფიქრები და თითების ანაბეჭდები.ორი საფერფლეც - ერთი ძვლისა,მეორეზე დაჭყლეტილი სიგარეტები...ხასიათში კვლავ ცოცხლობს ბავშვი...არადა, როგორ გჭირდება ახლა, რომ იყო კაცი -დინჯი, უთქმელი და გამიზნული.