პოეზია · ლირიკა
ბედის წიგნი
მე არ ვიცი, ბედისწერა გერქვათუ _ `უთქმელი, უცნაური ღმერთი...”ბეწვის ხიდზე დავდიოდით ერთად,უხილავი, დამყვებოდი გვერდით.წყალობასაც, სიმკაცრესაც ერთგვარსთოვდი, როცა ჩემს ბედის წიგნს წერდი:`დაებედოს, _ თითქოს ასე გეთქვას, _სიმართლისთვის განდევნილთა ხვედრი!...”