პოეზია · ლირიკა
* * * მე მიყვარს ხოლმე სიარული
მე მიყვარს ხოლმე სიარულიქუჩაში მარტო,იმ დროს,როდესაცდედაქალაქსდაიპყრობს ძილი...მიყვარს...მიყვარსდა...არ ვიცი რატომ!..(მიზეზის პოვნასარც თუ ისე ძალიან ვცდილობ).
დავდივარ.მესმის საკუთარი ფეხისხმა მხოლოდ...იღვრება დიდი ფანჯრებიდანსინათლე ლურჯი...და...ვიცი:ვივლი,ვივლი,ვივლი,ვივლი,დაბოლოსსასაფლაოსკენ წამიღებენამავე ქუჩით.აუცილებლად!უსათუოდმოხდება ასე!მაგრამ მე მაინცგმადლობ, დედა!დედაო, გმადლობ! -ვხედავ ქვეყანასსინათლით სავსეს...დავდივარ,ვღელავ,მიყვარს,მაწვიმს,ვიცინი,მათოვს.