პოეზია · ლირიკა
სიმინდის ფშვნა აივანზე
მე ვფშვნიდი სიმინდს,ვაქუჩებდი ცალკე ნაქურჩლებსდა ვივიწყებდი ნაგვის ყუთებს,მტვერს და მიკრობებს...მე ვუყურებდი მამამთილისანაქუბ ჩალებსდა არაფერზე მე არ ვფიქრობდი.ბონკოს უბანში, აივანზემე სიმინდს ვფშვნიდი,კვიჭი ტაროსთვის ცალკე მედგათხილის კალათი,თან ჩალის ზვინებს შევცქეროდიუცხო სიმშვიდით,თან სიმინდს ვფშვნიდი ნაკორტალათი.მიწანწკარებდა წყალი წყნარადბონკოს ღელეში;ქიმიან ქვებზე თავისტალღებს ახურდავებდა,დაღლილიყო და ჩამდგარიყოქარი ხენეში,ქარს იხსენებდნენ მხოლოდსახლის სახურავები.მე ვფშვნიდი სიმინდს,ვაქუჩებდი ცალკე ნაქურჩლებსდა ვივიწყებდი ნაგვის ყუთებს,მტვერს და მიკრობებს.მე ვუყურებდი მამამთილისანაქუბ ჩალებსდა არაფერზე მე არ ვფიქრობდი.