პოეზია · ლირიკა
(03)
არაფერი ეშველებასხეულს მოღლილს, გაცვეთილს,როგორ მზარავს სასწრაფოსმანქანა საკაცეთი.
მელანდება სულთმობრძავი,ხსოვნა რას არ მატენის;გაკრთა კუთხე ყავისფერიმუშამბის, დერამტინის.
თვალს ვაყოლებ ნომერსა დაგადაქლეტილ საღებავს;ღმერთო, ნურვის დასჭირდებაამის გამოძახება!