პოეზია · ლირიკა
დედაჩემი - სამაგალითო დიასახლისი
ქრისტე არ ხარ, მაგრამ ერთხელმოშიებულ ას კაცსსულ უბრლოდ გაუყავიერთადერთი პასკა!
პასკა რაა! - სუფრა მახსოვსასჯერ უკეთესი:ას მშიერ კაცს ამყოფინეერთადერთი თევზი!
იქნებ თავად მაცხოვარსაცშეოარვოდა შური:ას მშიერ კაცს უწილადეერთი დედას პური!
ერესია შედარებამოკვდავის და უფლის,მაგრამ თუკი უფალიაშემწე შენი სუფრის?!.
არ ენახოს შენს ნაშიერსშიმშილი და ომი! -შენს ნაშიერს, შექმნილს შენიღვთაებრივი ცომით...
შენ რომ იცი, სხვამ ვინ იცისსუფრის უცებ გაშლა!ხედავ? - სიტყვას ვერც ვამთავრებ,პირებს გვიწვავს ხაშლა...