პოეზია · ლირიკა
თქვენი ჭირიმე
აკაკი წერეთელი 1840–1915
ამ დღეს ველოდი, მოვესწარ!…ვიცინი, აღარ ვტირი მე.ახალგაზრდებო, აწ კი თქვენგამოდით, თქვენი ჭირიმე!…ბევრი რამ მითქვამს… რომ მეთქვა,დავიმახინჯე პირი მე!..ახლა არ გვგლეჯენ ენასა, -სთქვით რამე, თქვენი ჭირიმე!“ასჯერ გაზომეთ და ერთჯერგამოსჭერთ,” ახლაც ვყვირი მე.ნუ აჩქარდებით! ნურც შიშობთ,გამტკიცდით, თქვენი ჭირიმე!ბევრი ვეცადე, ძირმწარესვერ გავუთხარე ძირი მე.ახლა კი თქვენი ჯერია,დაჰბარეთ, თქვენი ჭირიმე!კუბოს კარამდე მისულირაღა ვარ, განაწირი მე?მაგრამ თან თქვენი იმედიმიმყვება, თქვენი ჭირიმე!ნუ გამიმტყუნებთ იმედსა,ხომ ხედავთ, აღარ ვტირი მე!დრო მოდის - ერთად ვიცინოთ!ვიცინოთ, თქვენი ჭირიმე!
1905 წ.