პოეზია · ლირიკა
სტამბაში
სპირიდონ ციციშვილს
მე თუ მოვრჩები _ მხოლოდ ტყვიის ცხელიტაეპით,და არა რაღაც `პერსანტინით~ და `ა-ტე-ეფით~...მე, ბედნიერი მარტოობით და შენთან ყოფნით _ვარ მოწყენილი შენთანAნოყოფნით და მარტოობით!მე ვკვდები კიდეც ლინოტიპის ცხელი ტაეპით!მაგრამ ვცოცხლდები ცოტნეებით, პაატაებით,და შენზე ფიქრით საქართველოვ!მე ვერც მოვკვდები,და ვერც უკვდავი ვერ ვიქნებისხვა უკვდავებით!თუ არა შენთვის _ ვისთვის გვინდა მაშ ესთავები!ჩვენი ბრალია! _ სხვას რას ვერჩით, რასვედავებით!ააწყვეს უკვე შენზე ლექსის ბოლო სტრიქონი,და მიწვავს ხელებს ცხელი ტყვიის ცხელი ტაეპი!