ინტერვიუ ინგა გრიგოლიასთან, გაზეთი ”რეზონანსი”

ინგა, თუ შეგიძლია გაიხსენო როგორ შევიდა ტელევიზიაში სპეცრაზმი და რა მოხდა შიგნით?
- ოფისში შემოსვლისას შეურაცხოფა არ ყოფილა. მაგრამ მე არ მეგონა, რომ ასე შემეშინდებოდა. მართლა სემეშინდა - ამდენი შეიარარებული სპეცრაზმელის დანახვზე. ჩამოგვართვეს ტელეფონები. მე ყველაფერს ვიფიქრებდი, გარდა იმისა, რომ გავხდებოდი იმის მოწმე, რომ თავისუფალ დემოკრატიულ საქართველოში სპეცდანიშნულების რაზმი შემოვიდოდა ტელევიზიაში, ტელეფონებს ჩამაბარებინებდნენ და გამომაგდებდნენ. მართალია კულტურულად, მაგრამ მაინც გამომაგდებდნენ.
როდესაც შემოვარდნენ, ყველანი იატაკზე დააწვინეს. თქვენ წარმოიდგინეთ - გოგოებიც. მე არ მახსენდება ქვეყანა, სადაც პირდაპირ ეთერში შეჭრილი სპეცდანიშნულების რაზმი და მითუმეტეს წამყვანი მოუწოდებს სიმშვიდისკენ.
თუ შეგიძლია გაიხსენოთ, რა მოხდა ტელეკომპანიის შენობის გარეთ?
- იქ შეურაცხოფა არ მოუყენებიათ. ჩემთვის შეურაცხოფა არის, როდესაც ჩემთან იარაღით მოდიან ნიღბიანი სპეცრაზმელები, მართმევენ მობილურ ტელეფონებს, როდესაც კრიმინალებივით გვაკავებენ ერთ ადგილას, შემდეგ ორ-ორკაცს გვიშვებენ გარეთ. სხვათაშორის ჩვენ არ გამოვდიოდით. ვუთხარი სპეცრაზმის ერთ-ერთ წარმომადგენელს, რომ სანამ არ მეტყოდნენ რა ხდებოდა გიორგი თარგამაძის თავს, მანმადე არ წავიდოდი. შემდეგ მომცეს გიორგი თარგამაძის ნახვის საშუალება. როდესაც ვნახე, რომ იგი არ იყო დაპატიმრებული, რადგან რაღაც ჭორები გავრცელდა - პატიმრობაში ხომ არ აიყვანესო, ამის შემდეგ ჩვენც წამოვედით.
თავიდან გვეგონა, რომ ასე დამთავრდა ყველაფერი, ზუსტად ამ დროს ლუბლიანის ქუჩიდან, ვიწრო ქუჩაზე, რომელიც ყოველთვის განათებულია და ჩემდა გასაკვირად ზუსტად იმ ღამეს იყო გამორთული მთელი გარე განათება, წამოვიდა სპეცრაზმი და ზუსტად იგივე მეთოდებით გაგვისწორდნენ ”იმედის” ჟურნალისტებს, როგორც რიყეზე და რუსთაველზე. ხელკეტები, ცრემლსადენი გაზი, რეზინის ტყვიები იქნა გამოყენებული.
გავხდი ცუდად, ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული პრობლემების გამო. შემექმნა სუნთქვის პრობლემები. ფილტვზე გადატანილი ოპერაციის შემდეგ, გაზმა შეტევა გამოიწვია. ჩვენმა პროდიუსერმა იხელთა დრო, გამომათრია და იქვე ტყეში გადამაგდო. სადღაც ორმოში ჩავარდი. როგორც იქნა იქედან ამოვფორთხდით. გავრბოდით. ისინი კი კვლავ გვესროდნენ იმ ცრემლსადენ გაზს.
შემდეგ ვიღაცა ღვთისნიერმა ადამიანმა იქვე შემიფარა საკუთარ სახლში, სადაც უკვე თავშეფარებული აღმოჩნდნენ ”ტელეიმედის” ჟურნალისტები. მათ შორის დიანა ტრაპაიძე, რომელიც ფეხმძიმედ არის. გამოუძახეს სასწრაფოს. ხალხი ისე იყო შეშინებული, რომ სასწრაფოსაც კი არ ატანდნენ ჩემს თავს. ეგონათ, რომ რაღაცა საშინელება დამემართებოდა. ვუთხარი, რომ ექიმებს ვენდობოდი და წავყევი რესპუბლიკურ საავადმყოფოში, სადაც გამიკეთეს გადასხმები. გამთენიისას გამიარა შოკის მდგომარეობამ. ეს არის, რა მეთოდებითაც გაგვისწორდნენ ჩვენ. ჩემდა სამწუხაროდ, ამავე რესპუბლიკურში მე ვნახე ჩემი კოლეგა - ძალიან პატარა გოგონა, რომელსაც თავი ჰქონდა გატეხილი, ხელკეტი ჰქონდა თავსი მოხვედრილი. უმძიმეს მდგომარეობაში იყვნენ ჩემი კოლეგები. ზუსტად იგივე კადრები იყო, რაც 7-ში დილით. სამწუხაროდ, არცერთ კამერას ეს არ გადაუღია.
ვერ გეტყვი რა უფრო მეტი ტრაგედიაა, როდესაც ესვრი ჟურნალისტს, თუ ესვრი უბრალო ადამიანებს. ვთვლი, რომ უფრო მეტი ტრაგედიაა, როდესაც იმ ხალხს ესვრი, რომლებიც ხელაწეულნი დგანან და გეხვეწებიან - არ მესროლო და მომეცი სიტყვის გამოხატვის თავისუფლება. არანაკლებ უბედურბაა, როდესაც შენ ასეთი ხერხით უპირისპირდები ჟურნალისტებს.
რა შეიძლება მოხდეს ხვალ? როგორ შეიძლება განვითარდეს მოვლენები ტელეკომპანიის ირგვლივ?
- არ ვიცი რა მოხდება ხვალ, რა მოხდება ზეგ. არც იმას გამოვრიცხავ, რომ ჩვენ დაგვაპატიმრონ. უახლესი გავლილი ისტორიიდან ერთი პატარა განცხადება მინდა გავაკეთო, რომ არასოდეს არავინ არ დაიჯეროს, თუკი სადმე უეცრად მოისმინეთ ჩემგან რაღაცა სულელური აღიარებითი ჩვენება. რა თქმა უნდა, ეს ნახევრად ხუმრობით, თუ კი რამე ბრალდება იქნება წამოყენებული ტელეკომპანოიის ჟურნალისტების წინააღმდეგ, იმედი მაქვს, რომ გონი ეყოფათ და პატიმრობაში არ აგვიყვანენ.
ვერასოდეს წარმოვიდგენდი, რომ ჩემი ჟურნალისტობის 11-ე წლისთავზე გაზის ინტოქსიკაცია დამემართებოდა, რომ ქართველი სპეცრაზმელები გაისვრიდნენ ქართველი ხალხის და მათ შორის ქართველი ჟურნალისტების წინააღმდეგ. გმირები არიან ყველა იმ ტელეკომპანიის ჟურნალისტები, რომლებმაც მაინც მოახერხეს მაყურებლისათვის მიეწოდებინათ სრული ინფორმაცია იმაზე, რაც მოხდა ქვეყანაში. 11 წელია ჟურნალისტი ვარ და მე დღეს პირველად შემეშინდა.
რისი შეგეშინდა?
- შემეშინდა იმიტომ, რომ ჩემს თვალწინ იდგნენ შეიარაღებული ადამიანები. ჩემი მანქანა არის იქ დატოვებული და მე მათ ვუთხარი, რომ იმედია ამ მანქანას როდესაც დამიბრუნებთ, უეცრად შიგნით არ აღმოჩნდება საეჭვო დოკუმენტაცია ან ნარკოტიკული ნივთიერება, თუმცა ნარკოტიკებს მე ვერაფრით ვერ დამაბრალებენ, მაგრამ მაინც.
მივხვდი, რომ ეს იყო ჩემი ბოლო დღე ტელევიზიაში. გული მწყდება, რომ ჩვენ ვერ შევძელით გაგვეშუქებინა ის, რაც მოხდა თბილისში. საინტერესო გადაცემას გიმზადებდით. გიორგი თარგამაძე უნდა მჯდარიყო ეთერში და როგორც ყოველთვის, ეს უნდა ყოფილიყო მოვლენების ობიექტური შეფასება. ვდარდობ, რომ ამის საშუალება არ მოგვეცა.
გამორიცხავთ, რომ რამე სატელეფონო საუბრები გაავრცელონ? თუნდაც თქვენსა და ირაკლი ოქრუაშვილს შორის?
- ჩემი და ირაკლი ოქრუაშვილის სატელეფონო საუბრამდე შეუძლიათ ამოიღონ ჩემი საუბარი ნინო ბურჯანაძესთან. ჩვენს შორის შედგა შეხვედრა პარლამენტის სპიკერის კაბინეტში. ამ ზაფხულს. ნინო ბურჯანაძემ მთხოვა შევხვედროდით.
მას შეუძლია დღეს ეს უარყოს, მაგრამ მერწმუნეთ, პირველად თქვენთან ვყვები ამას. ქალ. ნინომ მე მაშინ მითხრა ტრადიციული სიტყვებით, რომ ის იყო აღშფოტებული და შეშფოთებული იმით, რაც ჩვენს თავს ხდებოდა. საუბარი იყო ბოიკოტზე. მან თქვა, რომ იგი არ ეთანხმებოდა უმრავლესობის ლიდერების ამ გადაწყვეტილებას, რომლითაც ”იმედზე” ეს ბოიკოტი ხორციელდება და რომ იგი ამის წინააღმდეგ აუცილებლად გაატარებს ზომებს.
მითხრა, რომ პირველი, ვინც ამ ბოიკოტს დარღვევს, იქნება თვით ნინო ბურჯანაძე, ამის შემდეგ ნახევარი წელი გავიდა და ქალბატონი ნინო არ გამოსულა ეთერით. როგორც ქალბატონ ნინოს ვხვდებოდი, ისე ველაპარაკებოდი ოქრუაშვილსაც. სხვათაშორის ხელისუფლების ძალიან ბევრ წარმომადგენელს. ასე რომ, თუკი მათი მხრიდან წავა კითხვები, იმედია მეორე მხარესაც ამოიღებენ. ჩემთვის გამაოგნებელია, რომ ქალბატონმა ნინომ იმ წუთშივე არ გააკეთა განცხადება, როდესაც მისთვის გახდა ცნობილი, თუ როგორ შეიჭრა სპეცდანიშნულების რაზმი ”იმედში”, როგორ გაგვითიშეს ეთერი და უფრო მეტიც, შემდეგ დაარბიეს ჟურნალისტები.
ამჯერად ისევე ნინო ბურჯანაძის სიტყვებს გავიმეორებ და მე მართლა ”შეშფოთებული და მართლა აღშფოთებული ვარ”... პარლამენტის სპიკერი, რომელიც ყოველთვის დემოკრატიაზე საუბრობდა, არ გამოვიდა და ამ ფაქტზე არანაირი კომენტარი არ გააკეთა.
მე მისი მჯეროდა, როდესაც სავადმყოფოში აზრზე მოვედი და ვიკითხე ვინ რა განცხადებები გააკეთა, ძალიან ნაწყენი დავრჩი, რომ ნინო ბურჯანაძეს არ ეყო გამბედაობა, რომ ტელეკამერების წინ ეთქვა, ეთანხმებოდა თუ არა ის ”იმედის” ჟურნალისტების დარბევას.
ტელეკომპანიის დახურვას წინ უძღოდა უმრავლესობის ლიდერის მაია ნადირაძის მკაცრი ტონი ”იმედის” ჟურნალისტის, ლიკა ბერაიას წინააღმდეგ. ნადირაძემ აუკრძალა კითხვის დასმა. მაშინ, რომ იქ ყოფილიყავი როგორი იქნებოდა თქვენი რეაქცია?
- მაია ნადირაძის ტონი, იყო ყველაზე დიდი შეურაცყოფა ჟურნალისტებისთვის. ძალიან მაინტერესებს, ვის უყვიროდა მაია ნადირაძე?
ძალიან ვინანე, რომ არ ვიდექი იქ, თორემ ასეთ კითხვას დავუსმევდი - ”უკაცრავად ქალბატონო მაია, ვის უყვირით ”ნატრადიციონალ-ნააღორძინებელი” ქალბატონი? და ახლა ლაპარაკობთ ვირაცეებზე?
როგორ ფიქრობთ, როდის ადგება ”იმედის” მაუწყებლობა?
- გამიჭირდება დაზუსტებით რამის თქმა, მიმაჩნია, რომ საინფორმაციო ვაკუუმი, რომელიც შეიმნა ქვეყანაში, მხოლოდ და მხოლოდ ”იმედს” უნდა უკავშირდფებოდეს. ”იმედი” არის მართლაც თავისუფალი სიტყვის ტელევიზია. ყველა ის პრობლემა, რომელმაც ხერხემალში გადატეხა საზოგადოების ცნობიერება, სანდრო გირგვლიანიდან დაწყებული თუნდაც ყველაზე უმნიშვნელო თემით და თავისი ატირებული კახელი გლეხით დამთავრებული, იყო სწორედ ”იმედი” და მისი თავისუფალი სიტყვის პლაცრდამი.
დღეს თავისუფალი სიტყვა აღარ არის. ვიმედოვნებ, რომ ტელეკომპანია ”იმედს” მისცემენ საშუალებას, რომ იგი ზუსტად იგივე რეჟიმში გავიდეს პირდაპირ ეთერში, როგორითაც ჩვენ ვმაუწყებლობდით.
ტელეკომპანია ”იმედის” სრული პაკეტის მფლობელი არის არაქართველი მფლობელი. მხოლოდ ”ნიუსკორპის” და მხოლოდ მერდოკის ხელში არის ტელეკომპანიის აქციათა სრული პაკეტი. ეს მაძლევს იმის იმედს, რომ ყველაფერი დალაგდება და ჩვენ გვექნება საშუალება, დავუბრუნდეთ ჩვენს საყვარელ მაყურებელს. გეტყვით იმასაც, ტელეკომპანიის ტექნიკა განადგურებულია, მაგრამ ჩვენ, ჟურნალისტები ვართ იმედიანად.
[თამთა ქარჩავა, ინტერვიუ ინგა გრიგოლიასთან, გაზეთი ”რეზონანსი” © ]
- იქ შეურაცხოფა არ მოუყენებიათ. ჩემთვის შეურაცხოფა არის, როდესაც ჩემთან იარაღით მოდიან ნიღბიანი სპეცრაზმელები, მართმევენ მობილურ ტელეფონებს, როდესაც კრიმინალებივით გვაკავებენ ერთ ადგილას, შემდეგ ორ-ორკაცს გვიშვებენ გარეთ. სხვათაშორის ჩვენ არ გამოვდიოდით. ვუთხარი სპეცრაზმის ერთ-ერთ წარმომადგენელს, რომ სანამ არ მეტყოდნენ რა ხდებოდა გიორგი თარგამაძის თავს, მანმადე არ წავიდოდი. შემდეგ მომცეს გიორგი თარგამაძის ნახვის საშუალება. როდესაც ვნახე, რომ იგი არ იყო დაპატიმრებული, რადგან რაღაც ჭორები გავრცელდა - პატიმრობაში ხომ არ აიყვანესო, ამის შემდეგ ჩვენც წამოვედით.
თავიდან გვეგონა, რომ ასე დამთავრდა ყველაფერი, ზუსტად ამ დროს ლუბლიანის ქუჩიდან, ვიწრო ქუჩაზე, რომელიც ყოველთვის განათებულია და ჩემდა გასაკვირად ზუსტად იმ ღამეს იყო გამორთული მთელი გარე განათება, წამოვიდა სპეცრაზმი და ზუსტად იგივე მეთოდებით გაგვისწორდნენ ”იმედის” ჟურნალისტებს, როგორც რიყეზე და რუსთაველზე. ხელკეტები, ცრემლსადენი გაზი, რეზინის ტყვიები იქნა გამოყენებული.
გავხდი ცუდად, ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული პრობლემების გამო. შემექმნა სუნთქვის პრობლემები. ფილტვზე გადატანილი ოპერაციის შემდეგ, გაზმა შეტევა გამოიწვია. ჩვენმა პროდიუსერმა იხელთა დრო, გამომათრია და იქვე ტყეში გადამაგდო. სადღაც ორმოში ჩავარდი. როგორც იქნა იქედან ამოვფორთხდით. გავრბოდით. ისინი კი კვლავ გვესროდნენ იმ ცრემლსადენ გაზს.
შემდეგ ვიღაცა ღვთისნიერმა ადამიანმა იქვე შემიფარა საკუთარ სახლში, სადაც უკვე თავშეფარებული აღმოჩნდნენ ”ტელეიმედის” ჟურნალისტები. მათ შორის დიანა ტრაპაიძე, რომელიც ფეხმძიმედ არის. გამოუძახეს სასწრაფოს. ხალხი ისე იყო შეშინებული, რომ სასწრაფოსაც კი არ ატანდნენ ჩემს თავს. ეგონათ, რომ რაღაცა საშინელება დამემართებოდა. ვუთხარი, რომ ექიმებს ვენდობოდი და წავყევი რესპუბლიკურ საავადმყოფოში, სადაც გამიკეთეს გადასხმები. გამთენიისას გამიარა შოკის მდგომარეობამ. ეს არის, რა მეთოდებითაც გაგვისწორდნენ ჩვენ. ჩემდა სამწუხაროდ, ამავე რესპუბლიკურში მე ვნახე ჩემი კოლეგა - ძალიან პატარა გოგონა, რომელსაც თავი ჰქონდა გატეხილი, ხელკეტი ჰქონდა თავსი მოხვედრილი. უმძიმეს მდგომარეობაში იყვნენ ჩემი კოლეგები. ზუსტად იგივე კადრები იყო, რაც 7-ში დილით. სამწუხაროდ, არცერთ კამერას ეს არ გადაუღია.
ვერ გეტყვი რა უფრო მეტი ტრაგედიაა, როდესაც ესვრი ჟურნალისტს, თუ ესვრი უბრალო ადამიანებს. ვთვლი, რომ უფრო მეტი ტრაგედიაა, როდესაც იმ ხალხს ესვრი, რომლებიც ხელაწეულნი დგანან და გეხვეწებიან - არ მესროლო და მომეცი სიტყვის გამოხატვის თავისუფლება. არანაკლებ უბედურბაა, როდესაც შენ ასეთი ხერხით უპირისპირდები ჟურნალისტებს.
რა შეიძლება მოხდეს ხვალ? როგორ შეიძლება განვითარდეს მოვლენები ტელეკომპანიის ირგვლივ?
- არ ვიცი რა მოხდება ხვალ, რა მოხდება ზეგ. არც იმას გამოვრიცხავ, რომ ჩვენ დაგვაპატიმრონ. უახლესი გავლილი ისტორიიდან ერთი პატარა განცხადება მინდა გავაკეთო, რომ არასოდეს არავინ არ დაიჯეროს, თუკი სადმე უეცრად მოისმინეთ ჩემგან რაღაცა სულელური აღიარებითი ჩვენება. რა თქმა უნდა, ეს ნახევრად ხუმრობით, თუ კი რამე ბრალდება იქნება წამოყენებული ტელეკომპანოიის ჟურნალისტების წინააღმდეგ, იმედი მაქვს, რომ გონი ეყოფათ და პატიმრობაში არ აგვიყვანენ.
ვერასოდეს წარმოვიდგენდი, რომ ჩემი ჟურნალისტობის 11-ე წლისთავზე გაზის ინტოქსიკაცია დამემართებოდა, რომ ქართველი სპეცრაზმელები გაისვრიდნენ ქართველი ხალხის და მათ შორის ქართველი ჟურნალისტების წინააღმდეგ. გმირები არიან ყველა იმ ტელეკომპანიის ჟურნალისტები, რომლებმაც მაინც მოახერხეს მაყურებლისათვის მიეწოდებინათ სრული ინფორმაცია იმაზე, რაც მოხდა ქვეყანაში. 11 წელია ჟურნალისტი ვარ და მე დღეს პირველად შემეშინდა.
რისი შეგეშინდა?
- შემეშინდა იმიტომ, რომ ჩემს თვალწინ იდგნენ შეიარაღებული ადამიანები. ჩემი მანქანა არის იქ დატოვებული და მე მათ ვუთხარი, რომ იმედია ამ მანქანას როდესაც დამიბრუნებთ, უეცრად შიგნით არ აღმოჩნდება საეჭვო დოკუმენტაცია ან ნარკოტიკული ნივთიერება, თუმცა ნარკოტიკებს მე ვერაფრით ვერ დამაბრალებენ, მაგრამ მაინც.
მივხვდი, რომ ეს იყო ჩემი ბოლო დღე ტელევიზიაში. გული მწყდება, რომ ჩვენ ვერ შევძელით გაგვეშუქებინა ის, რაც მოხდა თბილისში. საინტერესო გადაცემას გიმზადებდით. გიორგი თარგამაძე უნდა მჯდარიყო ეთერში და როგორც ყოველთვის, ეს უნდა ყოფილიყო მოვლენების ობიექტური შეფასება. ვდარდობ, რომ ამის საშუალება არ მოგვეცა.
გამორიცხავთ, რომ რამე სატელეფონო საუბრები გაავრცელონ? თუნდაც თქვენსა და ირაკლი ოქრუაშვილს შორის?
- ჩემი და ირაკლი ოქრუაშვილის სატელეფონო საუბრამდე შეუძლიათ ამოიღონ ჩემი საუბარი ნინო ბურჯანაძესთან. ჩვენს შორის შედგა შეხვედრა პარლამენტის სპიკერის კაბინეტში. ამ ზაფხულს. ნინო ბურჯანაძემ მთხოვა შევხვედროდით.
მას შეუძლია დღეს ეს უარყოს, მაგრამ მერწმუნეთ, პირველად თქვენთან ვყვები ამას. ქალ. ნინომ მე მაშინ მითხრა ტრადიციული სიტყვებით, რომ ის იყო აღშფოტებული და შეშფოთებული იმით, რაც ჩვენს თავს ხდებოდა. საუბარი იყო ბოიკოტზე. მან თქვა, რომ იგი არ ეთანხმებოდა უმრავლესობის ლიდერების ამ გადაწყვეტილებას, რომლითაც ”იმედზე” ეს ბოიკოტი ხორციელდება და რომ იგი ამის წინააღმდეგ აუცილებლად გაატარებს ზომებს.
მითხრა, რომ პირველი, ვინც ამ ბოიკოტს დარღვევს, იქნება თვით ნინო ბურჯანაძე, ამის შემდეგ ნახევარი წელი გავიდა და ქალბატონი ნინო არ გამოსულა ეთერით. როგორც ქალბატონ ნინოს ვხვდებოდი, ისე ველაპარაკებოდი ოქრუაშვილსაც. სხვათაშორის ხელისუფლების ძალიან ბევრ წარმომადგენელს. ასე რომ, თუკი მათი მხრიდან წავა კითხვები, იმედია მეორე მხარესაც ამოიღებენ. ჩემთვის გამაოგნებელია, რომ ქალბატონმა ნინომ იმ წუთშივე არ გააკეთა განცხადება, როდესაც მისთვის გახდა ცნობილი, თუ როგორ შეიჭრა სპეცდანიშნულების რაზმი ”იმედში”, როგორ გაგვითიშეს ეთერი და უფრო მეტიც, შემდეგ დაარბიეს ჟურნალისტები.
ამჯერად ისევე ნინო ბურჯანაძის სიტყვებს გავიმეორებ და მე მართლა ”შეშფოთებული და მართლა აღშფოთებული ვარ”... პარლამენტის სპიკერი, რომელიც ყოველთვის დემოკრატიაზე საუბრობდა, არ გამოვიდა და ამ ფაქტზე არანაირი კომენტარი არ გააკეთა.
მე მისი მჯეროდა, როდესაც სავადმყოფოში აზრზე მოვედი და ვიკითხე ვინ რა განცხადებები გააკეთა, ძალიან ნაწყენი დავრჩი, რომ ნინო ბურჯანაძეს არ ეყო გამბედაობა, რომ ტელეკამერების წინ ეთქვა, ეთანხმებოდა თუ არა ის ”იმედის” ჟურნალისტების დარბევას.
ტელეკომპანიის დახურვას წინ უძღოდა უმრავლესობის ლიდერის მაია ნადირაძის მკაცრი ტონი ”იმედის” ჟურნალისტის, ლიკა ბერაიას წინააღმდეგ. ნადირაძემ აუკრძალა კითხვის დასმა. მაშინ, რომ იქ ყოფილიყავი როგორი იქნებოდა თქვენი რეაქცია?
- მაია ნადირაძის ტონი, იყო ყველაზე დიდი შეურაცყოფა ჟურნალისტებისთვის. ძალიან მაინტერესებს, ვის უყვიროდა მაია ნადირაძე?
ძალიან ვინანე, რომ არ ვიდექი იქ, თორემ ასეთ კითხვას დავუსმევდი - ”უკაცრავად ქალბატონო მაია, ვის უყვირით ”ნატრადიციონალ-ნააღორძინებელი” ქალბატონი? და ახლა ლაპარაკობთ ვირაცეებზე?
როგორ ფიქრობთ, როდის ადგება ”იმედის” მაუწყებლობა?
- გამიჭირდება დაზუსტებით რამის თქმა, მიმაჩნია, რომ საინფორმაციო ვაკუუმი, რომელიც შეიმნა ქვეყანაში, მხოლოდ და მხოლოდ ”იმედს” უნდა უკავშირდფებოდეს. ”იმედი” არის მართლაც თავისუფალი სიტყვის ტელევიზია. ყველა ის პრობლემა, რომელმაც ხერხემალში გადატეხა საზოგადოების ცნობიერება, სანდრო გირგვლიანიდან დაწყებული თუნდაც ყველაზე უმნიშვნელო თემით და თავისი ატირებული კახელი გლეხით დამთავრებული, იყო სწორედ ”იმედი” და მისი თავისუფალი სიტყვის პლაცრდამი.
დღეს თავისუფალი სიტყვა აღარ არის. ვიმედოვნებ, რომ ტელეკომპანია ”იმედს” მისცემენ საშუალებას, რომ იგი ზუსტად იგივე რეჟიმში გავიდეს პირდაპირ ეთერში, როგორითაც ჩვენ ვმაუწყებლობდით.
ტელეკომპანია ”იმედის” სრული პაკეტის მფლობელი არის არაქართველი მფლობელი. მხოლოდ ”ნიუსკორპის” და მხოლოდ მერდოკის ხელში არის ტელეკომპანიის აქციათა სრული პაკეტი. ეს მაძლევს იმის იმედს, რომ ყველაფერი დალაგდება და ჩვენ გვექნება საშუალება, დავუბრუნდეთ ჩვენს საყვარელ მაყურებელს. გეტყვით იმასაც, ტელეკომპანიის ტექნიკა განადგურებულია, მაგრამ ჩვენ, ჟურნალისტები ვართ იმედიანად.
[თამთა ქარჩავა, ინტერვიუ ინგა გრიგოლიასთან, გაზეთი ”რეზონანსი” © ]
