პოეზია · ლირიკა
მთვარიანი ღამე
მთაწმინდა _ წმინდა სავანე მოგვთადა გზა _ ყვითელი სხივების გარე,სიცოცხლით სავსე მზე თითქოს მოკვდადა მის ცივ ცხედარს დაერქვა ,,მთვარე”.მთვარის ღიმილი დაეცა ქუჩას _ვერცხლია ზეცა და ფილაქანი,მუხლისთავები ღამეს რომ უჩანს,იმიტომ ისმის ქარის ქაქანი...ასეთ ღამეში ლექსიც მეტიადა კაციც ფიქრობს, რატომღაც ასე:ალბათ მზიანი დღე ასეთიამიცვალებულთა სამეფო კარზე.