პოეზია · ლირიკა
ზღვა
ზღვას ენატრება იყოს პატარა,ვით უნაზესი ჩიტი კოლიბრი,თავისი თავი ვარსკვლავს ადარა,ცაზე რომ ბრწყინავს დაუბრკოლებრივ.ზღვას მოეწყინა თავის სიმძიმე,ბუმბერაზობა, გრიგალი, მეხი,ნახა სიზმარში ტბა მოციმციმედა ჩინელ ქალის მტკივანი ფეხი.ზღვას აღარ უნდა თავის სისრულე,თითქო წურბელი გულზე მოება;უღონო ტრფობით ის დაისრულა-სურს ბეჭდის თვალში განმარტოება;რომ ქინძისთავის იგრძნოს სინაზედა გაჰყვეს სმენით მცირე ნაკადულს,რომ საქანელას მსუბუქ სინაზეჩამოეკიდოს, როგორც კაკადუ.უცხო ამალით მოვიდა ქალი,თავის სახელი წყალზე დაწერა,ნაბადიანი, როგორც გრიგალიიღიმებოდა ის ალმაცერად.ტალღა ავარდა მჩქეფარე სვეტად,ტალღა აფთარი და ეიფელი;თავისი თავი ზღვამ გაიმეტა,გაჰყვა ამორძალს, როგორც შლეიფი.